Vorige week woensdag ben ik bij Paula geweest om de mannetjes van Kiki op te halen (zie verder bij Kiki). We hadden die week ervoor afgesproken dat ik misschien Vanity mee naar huis mocht nemen, omdat het niet zo goed met haar ging. Op het laatst had Paula het vermoeden dat Vanity heel veel pijn had en haar eerst door de da wilde laten onderzoeken of haar vermoedens ook klopten. De da denkt dat ze E-cuniculi heeft. E. cuniculi tast zenuwcellen aan. Het nestelt zich in de hersenen, het evenwichtsorgaan en in het ruggemerg. Op deze manier geeft het afwijkingen aan de kop en de achterpoten. Ook tast het de nieren en de zenuwcellen in de blaas aan. Door de nierontsteking drinkt en plast het konijn veel en door de aantasting van de blaaszenuwen kan het konijn niet meer actief plassen en lekt het urine. Deze urine geeft een huidontsteking van de achterpoten en de onderbuik.
Ze kon op dat moment haar achterkant alleen nog maar achter zich aanslepen. Ze heeft 2x daags medicijnen nodig. De da heeft geadviseerd om dit 2 weken te proberen en dan bekijken of ze vooruit gaat. Als dit niet het geval is, is het waarschijnlijk het beste om haar in te laten slapen. Dus Paula vroeg zich af of het wel verstandig was om haar aan mij mee te geven, aangezien wij 2 kleine kinderen hebben en zich er toch aan gaan hechten. Ik heb aangegeven dat ik het toch graag wil, het was het favouriete konijntje van mijn oudste zoon, en die wilde wel graag helpen met verzorgen. Ik heb uitgelegd wat er kan gebeuren en hij begrijpt het wel, dat het ook zielig is als ze altijd pijn moet hebben. Dus gelukkig mochten we haar meenemen, dit had ook nog heel veel voeten in de aarde, hee Paula, haha maar het is allemaal goed gekomen. De 1e dagen kon ze helemaal niks met haar achterkant, ik heb haar zelfs een beetje moeten wassen omdat ze helemaal onder de urine zat. Maar nu zijn we 5 dagen verder, en sprong ze vanavond bijna uit mijn armen omdat ze niet opgetild wilde worden voor haar medicijnen, daar werkt ze nu echt niet meer aan mee, ik hoop dat dat een teken is dat ze weer sterker wordt. Ze lijkt ontzettend angstig, ik hoop dat ze straks wat meer rust zal vinden als ze zich weer wat beter voelt. Ik zie haar nu regelmatig zitten, en dat doet me deugd. Ik hou jullie op de hoogte!